Niet overgaan
Mijn dochter mag niet naar groep 3 omdat de juf vindt dat ze daar niet aan toe is. Haar taal was niet zo goed en ze gaat nu naar een logopediste. Sinds die tijd gaat ze met sprongen vooruit. Ik heb heel wat gesprekken gehad maar ze laten haar op school toch niet overgaan. De beslissing was al in januari dit jaar genomen, en sindsdien heb ik 2 extra gesprekken gehad. Ze kon de 9 niet van de 6 onderscheiden, ze heeft problemen met het vinden van rijmwoorden en ze herkent beginletters niet. Het is apart dat ze dit thuis wel allemaal doet. Na 1 keer uitleggen van de 9 en de 6 doet ze dit niet meer fout. Voor haar taal vind ik het juist heel belangrijk dat ze naar groep 3 gaat. Daar heeft krijgt ze het goede voorbeeld, en volgens mij gaat het beter als ze er mee bezig is. Daarbij heeft ze ook structuur nodig. Ze is erg slim en weet mensen om de tuin te leiden.
Het lijkt erop dat je met de school in een conflictsituatie terecht bent gekomen. Dat is geen goede zaak voor jou, maar zeker ook niet voor je dochter. Uit wat je schrijft maak ik op dat je het gevoel hebt dat de school je dochter geen kansen biedt om te laten zien dat ze het in groep 3 wel kan redden. Je opmerking dat ze in januari al besloten lijken te hebben verwijst hier bijvoorbeeld naar. En doordat je schrijft dat ze thuis wel dingen herkent kan ik me voorstellen dat je vindt dat de school geen goed beeld van haar heeft.
Mijn advies: blijf met de school praten. Schrijf eens voor jezelf op wat je precies dwars zit aan de opstelling van de school. Gaat het om hoe ze je kind begeleiden tot nu toe? Of heeft het te maken met de manier waarop ze met je in gesprek gaan? Het komt namelijk nogal eens voor dat een leerkracht zo bezorgd is om een kind, dat vergeten wordt om goed naar de ouders te luisteren. En die hebben nogal eens een ander verhaal. Het kan ook zijn dat de school wel degelijk naar je geluisterd heeft en dat heeft mee overwogen, maar dat ze toch redenen genoeg zien om je dochter nog niet naar groep drie te laten gaan. Als een kind thuis iets wel kan, wil dat niet altijd zeggen dat het op school goed zal lukken. Want daar zit ze in een totaal andere situatie.
Blijf dus in gesprek. Vraag eventueel of er anderen bij het gesprek met de leerkracht aanwezig willen zijn, zodat je zeker weet dat jouw kant van de zaak goed naar voren gebracht wordt. Lukt dat gesprek niet meer voor het volgende studiejaar, ga dan meteen na de vakantie met de leerkracht overleggen. Het is voor een kind heel belangrijk om te 'voelen' dat het contact tussen de juf en papa en mama goed is. En dat kan alleen maar wanneer jij een volgend gesprek wel als positief ervaart.
Mijn dochter is net 4 jaar geworden en gaat naar de basisschool. 's Morgens gaat het wel maar als ze 's middags is opgehaald voor een boterham en weer terug moet, is het krijsen geblazen. Ik vind dit een beetje vreemd gezien het gegeven dat zij sinds 3 maanden naar het kinderdagverblijf is gegaan en daar (bijna nooit) huilde, had daar verder ook een goed gevoel bij....nu niet...vind dit absoluut niet prettig..Wat te doen om het voor haar makkelijker te maken weer naar school te gaan..(het moet ik werk 32 uur en ben alleenstaande moeder).