OPVON opvoedingsondersteuning José Sagasser

Geen zakgeld willen
Iedereen om me heen, inclusief leraren, het Nibud etc. vertelt  me hoe belangrijk het is om mijn kind zakgeld te geven zodat hij met geld om leert gaan. Ik kan dat wel zien, zeker in deze maatschappij, maar mijn kind (zoon van bijna 12) heeft totaal geen interesse in geld. Mijn “zakgeld” project mislukt keer op keer omdat hij helemaal geen zakgeld wil, hij gaat er ook zeker niet wat voor doen. Hij heeft ook geen enkele interesse om iets te kopen, ergens voor te sparen etc. Hij zegt meestal heel nuchter: mam, als jij dat belangrijk vindt dan stop je het maar in een potje, maar mij boeit het niet. Als hij iets wil hebben en ik zeg: “tja dan moet je er voor sparen”, dan zegt ie rustig; “ach, dan koop ik het wel niet hoor”.  Is dit schadelijk? Hoe dwingend moet ik hier op zijn? Ik vind het wel belangrijk dat hij leert met geld om te gaan, maar het komt me ook overdreven over om hem met zakgeld achter zijn kont aan te lopen. 
 
Je vraag is terecht kritisch. Als een kind geen interesse in geld of sparen heeft, moet je hem dan met zijn neus op zakgeld drukken? Ik denk van niet. Zijn interesse in geld zal misschien komen als hij wat ouder is en om zich heen ziet dat zijn medescholieren dingen kunnen kopen die hij niet kan kopen. Maar zelfs dan kan het nog een tijd duren voor hij werkelijk bedenkt dat hij geld nodig heeft. De kans bestaat dat je een kind hebt dat tevreden is met wat hij heeft, en niet zoveel waarde hecht aan materiële zaken. En dat is in feite een heel mooie eigenschap die je moet toejuichen. Schadelijk lijkt het me dan ook niet. Hem iets opdringen is ook niet nodig. Maar wat je wel kunt doen is hem zeggen dat hij – net als alle andere kinderen – recht heeft op zakgeld. En dat hij dat dus krijgt, los van het feit of hij er nu iets mee zou willen doen of niet. Wil hij het geld nu niet gebruiken, dan zet je het gewoon maandelijks voor hem op een spaarrekening. Wanneer hij dan over een tijdje ineens wel bedenkt dat hij iets moois zou willen kopen, dan heeft hij er al voor gespaard. En dat is dan een fantastische meevaller. En hij leert daar ook meteen van dat sparen nut heeft.

Vieze woorden
Mijn kind zegt de laatste tijd vieze woorden. Hoe komt dat?
 
Waarschijnlijk heeft je kleuter die woorden op school of van vriendjes gehoord en is het een onderlinge sport geworden om ze hardop te zeggen. Kleuters hebben al goed in de gaten dat er iets 'raars' met die woorden is. Ze weten vaak niet eens wat een scheldwoord precies betekent, maar dat er een soort spanning om heen hangt is hen al te duidelijk. Zodra zo'n woord in het openbaar wordt gezegd, reageert een volwassene bijvoorbeeld boos, of wordt er afkeurend gekeken. En dat vindt een kleuter op een gegeven moment heel spannend. Kinderen dagen elkaar ook uit om dingen te doen die een beetje griezelig zijn. Kleuters meten zich graag met elkaar, in sportprestaties, in schoolprestaties én in stoer gedrag. Dus roepen ze keihard op straat een vies woord en moeten ze heel erg lachen als dit gebeurt. Je kleuter is natuurlijk net zo hard thuis aan het uitproberen hoe de reactie op zo'n woord is als dat op school gebeurt. De kans bestaat zelfs dat jouw kleuter op school helemaal nog niet zo hard scheldt. Dat doen vriendjes die iets harder durven schreeuwen misschien wel. Als dat zo is, dan is je kind thuis aan het uitproberen wat hij op school nog niet zo goed durft maar wel bij anderen ziet. Hoe het ook zij, jouw reactie zal veel uitmaken. Word je erg boos en probeer je op allerlei manieren aan je kind duidelijk te maken dat hij echt moet stoppen, dan geef je ook een heleboel aandacht aan het vervelende gedrag. Dus is het effect fantastisch voor je kind. Hij kan daar op school weer over opgeven en de kans is groot dat je kind juist doorgaat met schelden, zodat jullie samen in een vicieuze cirkel terecht komen. Jij wordt bozer, hij gaat door. Wat dat betreft is het gemakkelijker wanneer je het zeggen van vieze woorden kunt zien als een fase. Het hoort er nu eenmaal bij dat je kind die woorden uitprobeert. Wanneer jij er niet op reageert dan houdt hij er vanzelf wel mee op. Maar vind je dat erg moeilijk, omdat het schelden je echt irriteert, dan is een andere aanpak handiger. Maak een 'scheldmat' bijvoorbeeld bij de keukendeur. Als je kind daarop staat mag hij schelden en vieze woorden zeggen zoveel hij wil. Maar loopt hij er vanaf, dan is het afgelopen en praat hij netjes. Zo geef je het schelden een plekje. En daarmee is meteen de lol er ook snel af. Je kunt er ook voor kiezen om het schelden en vieze woorden zeggen juist aan te wakkeren. Noem er maar zoveel mogelijk, ga maar vijf minuten lang door. Dan merkt je kind dat hij er eigenlijk niet zoveel kent, én dat schelden als het gewoon mag ook niet meer zo spannend is. Want daar gaat het voortdurend om. De spanning van het 'eigenlijk iets doen wat ouders niet leuk vinden'. Zolang die spanning blijft, gaat het vieze woorden zeggen gewoon door

Bang voor kapper
Mijn kind is panisch als hij naar de kapper moet, waarom toch?

 
Kleuters zijn erg trots op hun lichaam, maar ze zijn zich ook bewust dat hun lichaam misschien wel eens stuk kan gaan. Van die gedachte kunnen ze soms erg in paniek raken. Bij kleuters is de wereld van de fantasie nog erg belangrijk. Dingen die een vier- of vijfjarige bedenkt in zijn hoofd, kan voor hem ook zomaar waar zijn. Daarom geloven kleuters nog volop in Sinterklaas en de Kerstman. Het logische denken wordt wel steeds belangrijker, maar fantasie kan het altijd nog winnen van de logica. En daardoor kan een angstige gedachte in het hoofd van een kleuter bij de kapper tot grote paniek leiden. Het idee dat iemand zomaar een stuk van je afknipt is te gruwelijk voor je kind. Bovendien heeft een kleuter nog niet zo gemakkelijk de verzekering dat die haren wel weer terugkomen. Als hij de haren van een barbiepop afknipt groeien ze toch ook niet meer terug? Is jouw kind ook zo angstig, dan is het goed om het bezoek aan de kapper heel rustig aan te pakken. Ga niet naar een kapper die je kind zonder pardon in de stoel zet en begint te knippen terwijl hij je kind tot stilzitten maant. Want dat maakt de paniek groter. Kappers die gespecialiseerd zijn in het knippen van kinderen pakken het meestal wat gezelliger aan. En dat leidt je kleuter beter af. Je kunt overigens ook kiezen voor een thuiskapper. Die komt gewoon bij je veilige huiskamer, en knipt je kind en passant terwijl hij bijvoorbeeld naar een video kijkt. Overigens wil dat niet zeggen dat je kind thuis niet in paniek zal raken, maar de omgeving is dan iets prettiger en veiliger. Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om de haren even te laten voor wat ze zijn. Het is best mogelijk dat je kind over een maand veel rustiger is en dat het bezoek aan de kapper dan zonder problemen verloopt.





meer vragen >>





OVER ONS
info@opvoedingsvragen.nl
© OPVON Opvoedingsvragen
VOLG ONS

LEUKE LINKJES
Kinderkleding