OPVON opvoedingsondersteuning José Sagasser
Drammen
Mijn dochtertje van 2,5 is een schatje met pit! Ze kan continu drammen en steeds hetzelfde vragen. Midden in de nacht naar beneden willen om "even nieuws te kijken...." zucht, nee dus. Nou ja daar neemt ze geen genoegen mee. In 1 minuut wordt er 40 keer gevraagd of ze naar beneden mag....... ik ben heel duidelijk (denk ik) 'nee, nee, en nog eens nee'. Maar uiteindelijk lig ik zwaar gefrustreerd met mijn hoofd onder de dekens me zelf af te vragen wat ik moet doen!! Zij huilen en schreeuwen. Dolle pret zo in de nachtelijke uurtjes. Dit gedrag kan ze ook in de auto vertonen. De hele rit hetzelfde vragen: lief, eisend, schreeuwend, briesend, schoppend en dan weer lief. Ik weet het gewoon niet meer!
Je peuter zit dik in de peuterpuberteit dat is duidelijk. Ze is haar eigen wil aan het uitproberen en ze is aan het uittesten wat het gevolg is van haar gedrag. Zodra een peuter ontdekt dat hij aandacht krijgt met bepaald gedrag gaat hij daarmee door. Net zolang tot hij op een grens stuit, bijvoorbeeld doordat hij géén aandacht meer krijgt. Peuters tasten met hun gedrag hun ouders af, en zodra ze met hun gedrag op een zwakke plek stuiten blijven ze dat betreffende gedrag vertonen. Dat komt doordat die zwakke plek altijd voor aandacht zorgt. Want ouders proberen dan van alles uit om dat gedrag te laten stoppen. Jouw kind heeft jouw zwakke plek ook gevonden: drammen. Jij kunt daar niet tegen, en probeert heel consequent te zijn. Maar kennelijk ben je met al je consequentheid niet duidelijk genoeg en geef je in ieder geval heel veel aandacht. Als je kind 40 keer vraagt en jij zegt 40 keer nee, dan is er namelijk het ‘nee’spelletje ontstaan. Je kind leert niet dat hij iets niet mag. Maar hij leert dat mama antwoord geeft als hij iets vraagt. Aandacht dus. Wil je je kind echt leren dat drammen niet werkt, dan zul je hem minder aandacht moeten geven. Niet praten, niet uitleggen, niet verbieden, maar je kind oppakken en even op de gang zetten. Of hem weer in zijn bed zetten, zonder uitleg. Zorg dat je lichaamstaal helder is en klopt met wat je doet.
Wat betreft het autorijden: dit is een aparte situatie. Een peuter voelt namelijk haarfijn aan dat jij je aandacht op de weg moet houden als je achter het stuur zit, en dus niet goed kunt reageren. En daar maakt zij weer gebruik van. Dat leidt tot gevaarlijke situaties. Daarom heb ik het volgende advies: begint je kind in de auto te schreeuwen, eisen etc. Rijdt dan naar de eerste parkeerplaats die je tegenkomt en ga stil staan. Wacht net zo lang tot je kind rustig is. Stap eventueel uit en ga naast de auto wachten tot je kind klaar is met boos zijn. Zeg ook maar tegen hem: als je klaar bent met roepen/schreeuwen, dan gaan we weer verder. Op die manier leer je je peuter dat er in de auto tijdens het rijden niet wordt geschreeuwd. Als dit gebeurt wordt er niet verder gereden. Natuurlijk zal je kind tijd nodig hebben om dit te leren. Zij is gewend dat zij aandacht krijgt, dus daar rekent zij nog een paar weken op. Drie weken consequent zijn dus.